မျောက်နှင့် ပုလဲ (The Monkey and the Pearl)

မျောက်နှင့် ပုလဲ

ရှေးရှေးတုန်းက တောအုပ်ကြီးတစ်အုပ်တွင် မျောက်တစ်ကောင်သည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်ထက်မြက်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ နေထိုင်၏။ ၎င်းသည် အပင်များပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်ကစားကာ၊ သစ်သီးများကို စားသောက်လျက်၊ ညစ်ညမ်းသော အပြုအမူများ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ မျောက်ကား မိမိ၏ အပြုအမူများကြောင့် အခြားတိရစ္ဆာန်များ မနှစ်သက်ကြောင်းကိုလည်း မသိ။

တစ်နေ့သောအခါ မျောက်သည် တောအုပ်အတွင်း လျှောက်သွားရင်း ပုလဲတစ်လုံးကို တွေ့ရှိလေသည်။ ထိုပုလဲသည် အလွန်တောက်ပကာ ကြည်လင်နေပြီး၊ နေရောင်အောက်တွင် ရောင်စုံများ လင်းလက်နေ၏။ မျောက်ကား အလွန်အံ့အားသင့်သွားကာ၊ ထိုပုလဲကို မိမိ၏ ပစ္စည်းအဖြစ် သိမ်းဆည်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

မျောက်သည် ပုလဲကို မိမိ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ကိုက်ထားကာ အိမ်သို့ ပြန်လာ၏။ သို့သော် ပုလဲသည် အလွန်ချောမွေ့သဖြင့်၊ ၎င်းကို ကောင်းစွာ မကိုင်နိုင်။ မျောက်ကား ပုလဲကို မြေပေါ်တွင် ချကာ၊ ထိုပုလဲနှင့် ကစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ၎င်းသည် ပုလဲကို ခုန်ပေါက်ကစားကာ၊ ပါးစပ်ဖြင့် ပစ်ပေါက်လေ့ရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် မျောက်၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ မျောက်တစ်ကောင်သည် လျှောက်လာ၏။ ၎င်းက မျောက်အား ပုလဲနှင့် ကစားနေသည်ကို တွေ့မြင်ပြီးနောက် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ “အချင်းသူငယ်ချင်း၊ နင် ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အဲဒါဟာ ပုလဲတစ်လုံး မဟုတ်လား။ အဲဒါကို အဲဒီလို ကစားရင် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်” ဟု မေး၏။

မျောက်က ပြုံးရယ်လျက် “ငါဟာ ဒီပုလဲကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ ပစ္စည်းပဲ။ ငါက ဘယ်လိုပဲ ကစားကစား နင့်ကို ဘာမှ မဆိုင်ဘူး” ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

သူငယ်ချင်း မျောက်က ဆက်လက်၍ “ဒါပေမယ့် အဲဒါဟာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းပဲ။ နင်က အဲဒါကို အလဟဿ မဖျက်ဆီးသင့်ဘူး။ နင်ဟာ အဲဒါကို တန်ဖိုးထားတတ်ဖို့ သင်ယူသင့်တယ်” ဟု ဆို၏။

မျောက်က မကျေနပ်စွာဖြင့် “နင်က ငါ့ကို ဘာသင်ခန်းစာ ပေးနေတာလဲ။ ငါဟာ ဒီပုလဲကို ဘယ်လိုပဲ လုပ်လုပ် ငါ့သဘောပဲ” ဟု ခပ်မာမာပြောလေသည်။

သူငယ်ချင်း မျောက်က စိတ်ပျက်စွာဖြင့် “ကောင်းပြီလေ။ နင်ဟာ အဲဒီလိုပဲ နေတော့။ နောက်နောင်မှာ ပုလဲရဲ့ တန်ဖိုးကို သိလာရင် နင် နောင်တရလိမ့်မယ်” ဟု ပြောကာ ထွက်ခွာသွား၏။

မျောက်သည် ပုလဲနှင့် ဆက်လက်ကစားနေ၏။ ၎င်းသည် ပုလဲကို ခုန်ပေါက်ကစားရင်း၊ ပါးစပ်ဖြင့် ပစ်ပေါက်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ပုလဲသည် ညစ်ထေးသော မျောက်၏ ပါးစပ်နှင့် ထိတွေ့မှုကြောင့် မကြာမီ အလင်းရောင်ကို ဆုံးရှုံးလာ၏။ ပုလဲ၏ တောက်ပမှုသည် မှေးမှိန်လာပြီး၊ မကြာမီတွင် အလင်းရောင်ကင်းမဲ့သော အရာတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

မျောက်သည် ပုလဲကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ၎င်း၏ တောက်ပမှုသည် မည်သည့်အခါမှ ပြန်လည်မလာတော့။ မျောက်ကား အလွန်ဝမ်းနည်းကြေကွဲသွား၏။ ၎င်းသည် မိမိ၏ အပြုအမူများကြောင့် ပုလဲကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိလာသည်။

၎င်းသည် ထိုပုလဲကို အလွန်တန်ဖိုးထားရမည့်အစား၊ မိမိ၏ မိုက်မဲသော ကစားနည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ မျောက်ကား ထိုပုလဲကို အလဟဿ ဖျက်ဆီးခဲ့ကြောင်း နောင်တရလေသည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ သူငယ်ချင်း မျောက်၏ စကားကို နားမထောင်ခဲ့သောကြောင့် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်၏။

ထိုနေ့မှစ၍ မျောက်သည် မိမိ၏ အပြုအမူများကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ၎င်းသည် တန်ဖိုးရှိသော အရာများကို မည်သို့ တန်ဖိုးထားရမည်ကို သင်ယူခဲ့ပြီး၊ အခြားသူများ၏ အကြံဉာဏ်များကိုလည်း နားထောင်တတ်လာလေသည်။ မျောက်ကား ထိုပုလဲကို မည်သည့်အခါမှ မေ့နိုင်တော့ဘဲ၊ မိမိ၏ မှားယွင်းမှုမှ သင်ခန်းစာယူကာ၊ တန်ဖိုးရှိသော အရာများကို ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်တတ်လာလေသည်။